ActiveWear

Materiał jest pierwszą rzeczą, na którą warto zwrócić uwagę wybierając sobie kurtkę.
A szczególnie rodzaj membrany jaką jest pokryty. Aby nasz ubiór był termoaktywny, zewnętrzna jego warstwa powinna łączyć w sobie trzy cechy: wodoszczelność, wiatroszczelność, i do tego powinna “oddychać”. O utrzymaniu nieprzemakalności kurtki w miejscach, gdzie najtrudniej o jej szczelność - na szwach - decyduje jakość podklejenia. Jest to powszechna technika zabezpieczająca, warto jednak zwrócić uwagę, czy pod taśmą nie znajdują się bąbelki powietrza. Ich obecność jest wadą i wróżbą rychłych kłopotów z wodą. Pamiętać należy także, że tego typu tkaniny nie są wieczne. Najlepszy goretex wystarczy nam na ok. 5 lat. Po upływie tego czasu straci on swoje właściwości. Stanie się tak również, gdy będzie tylko leżał w szafie, gdyż oprócz intensywności używania, czas także decyduje o procesie starzenia się “texów”.
Materiał, z którego szyte są kurtki (szczególnie te droższe) najczęściej jest stosunkowo solidny. W niektórych jednak sytuacjach przydają się dodatkowe wzmocnienia w najbardziej narażonych na uszkodzenie miejscach. Najczęściej wzmacniane są łokcie i ramiona. Spotyka się dwa sposoby zabezpieczenia materiału przed rozerwaniem: zastosowanie ripstopu - materiału dodatkowo wzmocnionego przez grubsze tkanie w kratkę lub naszycie bardziej odpornego materiału: cordury lub kevlaru. Rękawy kurtki powinny być długie tak, żeby chowała się w nie w całości opuszczona wzdłuż ciała ręka z dłonią (czyli dłuższe niż w kurtkach, które nosi się po mieście). Ściągacz na przegubie kurtki nie powinien być sztywny, i oprócz możliwości regulacji siły zacisku przy pomocy rzepa, dobrze, żeby miał też wciągniętą w środek gumę. Pamiętać należy, że ze względów bezpieczeństwa nie może ściągacz być zbyt ciasny (odmrożenia!). Przez cały rok, nawet zimą, przydają się też wywietrzniki pod pachami. Powinny być one dość długie (skuteczność) i dobrze zabezpieczone przed przemoknięciem, najlepiej podwójną warstwą materiału chroniącego suwak. W warunkach zimowych do przypinania wierzchnich grubych rękawic przydają się także wszyte w rękaw pętelki. W bardziej “ekstremalnych”, zimowych, modelach kurtek znajdujemy też wewnętrzne “rękawki” zakończone ściągaczem, dodatkowo izolujące przed zimnym powietrzem i np. wsypywaniem się śniegu. Kaptur w kurtce powinien być stosunkowo obszerny tak, by zmieściła się pod nim czapka. Musi posiadać: ściągacz, uniemożliwiający zerwanie kaptura z głowy przez wiatr, daszek, dzięki któremu deszcz nie kapie na nos, ściągacz skracający kaptur, by nie opadał na oczy. Najlepsze są kaptury przyszyte na stałe i chowane do kołnierza. Stanowczo trudniej je zgubić, niż odpinane, i do tego lepiej zabezpieczają one przed wiatrem. Przydatne jest również dodatkowe zapięcie kaptura, chroniące twarz aż do wysokości oczu. Kołnierz musi być wysoki tak, by zasłaniał całą szyję, a najlepiej jeszcze kawałek brody. Często bywa on też wymoszczony, od wewnątrz miękkim materiałem. Zdania na temat takiego “luksusu” są podzielone. Wiele osób chętnie go używa, gdyż powoduje on zwiększenie komfortu w kontakcie zimnego materiału ze skórą. Negatywną stroną jest fakt nader łatwego przyczepiania się doń różnych rzeczy np. śniegu, oraz większe pochłanianie wody. Aby przez suwak kurtki nie przedostawały się woda i wiatr, powinien on być dodatkowo chroniony podwójną warstwą materiału, zapinanego na wierzch. Najlepsze są zapięcia na rzepy wzmocnione zatrzaskami. Często stosowane same zatrzaski są mniej szczelne i niewygodne. Standardem jest stosowanie w kurtkach turystycznych suwaka dwubiegowego. Do użytku w warunkach miejskich przydaje się także dodatkowy, wewnętrzny suwak umożliwiający wykorzystanie polara w charakterze ciepłej podpinki. Wszelkie kieszenie zewnętrzne muszą być dobrze zabezpieczone przed wciekaniem wody. Dlatego lepsze są wszyte do wewnątrz tak, żeby na działanie czynników atmosfery wystawiony był tylko suwak. Oczywiście chroniony przez naszyty na wierzch pasek materiału. Oddychanie kurtki wymaga zastosowania siatki w roli podszewki. Należy zwrócić uwagę na to, czy nie jest ona zbyt delikatna - łatwo się rwie. Dobrze, by od dołu do wysokości pasa, oraz w rękawach była to zwykła podszewka z nylonu. W tych miejscach siatka jest bardziej narażona na uszkodzenia, a nie tak potrzebna.
Przymierzając kurtkę w sklepie pamiętać należy, by nie była ona za krótka by chroniła również dolne partie tułowia. Nie może być ona zbyt wąska, tak żeby można było ją założyć na polar i dodatkowy sweter. Zbyt szerokiej kurtki ciało nie potrafi samo ogrzać.